Ogrody starożytnego Rzymu
Antyczny Rzym, jako duże i gęsto zaludnione miasto, potrzebował ogrodów publicznych. Były one ogólnie dostępne. Programem użytkowym nawiązywały do greckich gimnazjonów, przeznaczone były do wypoczynku, rekreacji i rozrywki. Według Majdeckiego pierwszym publicznym ogrodem Rzymu był ogród Pompejusza, powstały około 51 roku p. n. e. Znajdowały się w nim skupiska platanów i laurów, bukszpanowe aleje, a także teatr; wszystko to otoczone według greckich wzorów portykiem. Stąd też wzięła się nazwa spopularyzowanych w okresie cesarstwa ogrodów tego typu: porticus.