Historia ogrodów
Ogrody towarzyszą człowiekowi od najdawniejszych czasów – od kiedy nauczył się kształtować otaczającą przestrzeń, zakładał ogrody. Przez wieki o ich kształcie decydowały rozmaite programy użytkowe, wyznaczające układy funkcjonalne; te z kolei były formowane przez zapotrzebowania społeczne, koncepcje artystyczne, a także przez kulturę, obyczaje oraz wierzenia. W XIX wieku powstaje bardzo wiele nowych założeń ogrodowych, znacznemu rozszerzeniu ulegają także ich funkcje.
Dotychczas ogród zwykle był związany z siedzibą właściciela – pałacem, dworem czy willą. Pisząc o dziewiętnastowiecznych ogrodach L. Majdecki zwraca uwagę na wynikający z szybko narastających zapotrzebowań społecznych intensywny rozwój miejskich założeń ogrodowych, których podstawową cechą była ogólna dostępność. Inny badacz, G. Ciołek, zauważa, że wraz z powszechnością zamiłowania do piękna krajobrazu ogród staje się stopniowo elementem miasta jako zieleń publiczna.